خانه - فقه سیاسی - یادداشت سیاسی - آقای مرعشی با تهمت راه به جایی نمی برید، آیا بلعم باعورا هم بر سر خداوند کلاه گذاشت؟

آقای مرعشی با تهمت راه به جایی نمی برید، آیا بلعم باعورا هم بر سر خداوند کلاه گذاشت؟

کلاه سر خدادر بهمن ماه ۹۱ هاشمیون مطلبی را بر ضد علامه مصباح، در  سایت هاشمی منتشر کردند و ما در  ۲۳ بهمن ۹۱ پاسخ منطقی آن را بیان کردیم. اخیراً حسین مرعشی در مصاحبه  با روزنامه شرق، افتراهایی به زبان آورده است که به بخشی از آنها پاسخ می دهیم.نامبرده ضمن ادعاهای کذب و افترا آلودی گفته است: «الان چه کسی مسئولیت احمدی‌نژاد را در قبال هدردادن ٨٠٠ میلیارد دلار منابع کشور می‌پذیرد؟ اصولگرایان می‌پذیرند؟ آقای مصباح می‌پذیرد؟ آخرش هم گفتند سر ما کلاه گذاشت».

فعلا به نقد اعداد و ارقام یاد شده و نوع مصرف آن که با عصبانیت فراطیون و آشوبگران بیان می شود کاری نداریم و تنها به بحثی می پردازیم که اگر بخواهد جدی گرفته شود، باید گفت که بلعم باعورا هم سر خداوند کلاه گذاشت! افراد پشت صحنه این مطالب موهن، هر چند مستقیماً از حمایت‏های امام و امت از جریان سوم تیر، اسم نبرده‏اند، اما نمی‏توان تعریض این جماعت آشوبگر به امام خامنه ای و امت اسلام را نادیده گرفت.

۱. دلیل قرآنی بر ابطال منطق مقاله منتشر شده در سایت جناب هاشمی و شبنامه اخیر: «وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوينَ». اعراف ۱۷۵. ای پیامبر! بر آنان بخوان ماجرای آنکه آیات خود را به او دادیم، اما خود را از آنها خارج کرد؛ آنگاه شیطان به دنبال وی برآمد و سپس از گمراهان گشت!

چرا خداوند تأکید می‏کند که این آیه در قرآن باشد؟ «واتل علیهم»! مسلم است که این فرد (بلعم باعورا) از سوی خدا واجد آیات‏الله شده است، آن هم نه یک آیه الهی یا دو آیه! و نه مفتخر به لقب آیت‏الله! قطعاً خود خدا در کار برافراشتن جناب بلعم بوده است؛ چه رسد به اینکه حضرت موسی (امام زمان وقت) در نماز شبش وی را دعا کرده باشد. آیا اگر امام زمان به آن دوست اهوازی علامه مصباح گفته باشد که برخیز برای احمدی‏نژاد دعا کن که من هم در کار دعا برای وی هستم، مشکلی با آینده خطاآلود دکتر پیش می‏آید؟

مطابق روایات و تفاسیر[1]، بلعم باعورا حتی دارای اسم اعظم بوده است! و مستجاب الدعوة نیز بوده است! و حضرت موسی او را به‏سان مبلغی توانا برای تبلیغ دین خدا می‏فرستاده است. اما همین فرد، خود را از این آیاتی که بدان ملتزم بوده است، منسلخ و خارج می‏کند و در کمین شیطان گیر می‏افتد. مسلماً علت ذکر این امر در قرآن، درس‏هایی است که همواره برای ما دارد.[2] بر طبق منطق امثال نویسنده مقاله سایت جناب هاشمی، باید به خدا ایراد گرفت که چرا خوبی‏های بلعم را نه تنها در قالب کلام به وی گفتی، بلکه به خاطر آن خوبی‏ها، او را عملا واجد اسم اعظم نمودی! مگر خداوند نمی‏دانست که او دچار لغزش می‏شود! اگر خداوند اسم اعظم را به وی نداده بود، آیا بهتر نبود!؟!

۲. دلیل روایی بر ابطال منطق مقاله منتشر شده در سایت جناب هاشمی و شبنامه: زُبیر پسر دایی حضرت فاطمه سلام‏الله علیها و پسر عمه پیغمبر خاتم صلی الله علیه و آله بود. او در فاجعه سقیفه، جزو یاران امیرالمومنین علیه السلام بود. او در شب تدفین حضرت زهرا سلام الله علیها، شرکت داشت. او کسی بود که ائمه او را از «اهل بیت»[3] برشمردند، و در منابع اهل سنت هم قریب به همین مضمون آمده است و به عنوان حواری[4] حضرت رسول اعظم (ص) از وی نام برده شده است. اما همین زبیر که این همه مدال افتخار گرفته است، رو در روی علی علیه السلام جنگ جمل به راه می‏اندازد.[5] آیا مدال‏هایی که قبلاً گرفته بود، دروغ است؟ آیا رسول اعظم و حضرت امیر به اشتباه این مدال‏ها را به وی داده‏اند؟ آیا او استحقاق آن مدال‏ها را نداشت؟ وضعیت طلحه و تعاریفی که رسول خدا از او کرده است نیز به همین شکل است.

۳. دلیل عقلایی بر ابطال منطق مقاله منتشر شده در سایت جناب هاشمی و شبنامه: روش عقلای عالم این است که کسی را که حرف خوبی زده است و کار خوبی نیز انجام می‏دهد تشویق کنند. از منظر کدام یک از عقلای عالم، حمایت از افراد نیکو و نیکوکار، به بهانه احتمال اشتباهات پسینی، مذموم به حساب می‏آید؟ اگر از کسی احسان و نیکی دیدی، باید در برابر آن نیز به وی احسان و نیکی کنی (هل جزاء الاحسان الا الاحسان). لزوم شکرگزاری از فرد مُنعم و نیکوکار، زیربنای کلام اسلامی، عبادت و شکرگزاری از خداوند است. اگر کسی کار نیکی در حق ما کرد و ما از وی شکرگزاری نکردیم، نخست اینکه انگیزه وی برای تداوم کار نیک کم می‏شود؛ دوم اینکه انگیزه دیگران نیز در انجام کار نیک کم می‏شود؛ و سوم و از همه مهمتر اینکه دلیل این است که ما اشکال داریم نه وی. بنابراین امام رضا علیه السلام فرموده است: «مَنْ لَمْ يَشْكُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ».[6]

البته بلعم باعورا و زبیر، مثال‏هایی بودند برای ابطال ادعای مرعشی که به نظر می ‏رسد تعریضی به امام خامنه‏ ای و امت وی نیز دارد، نه اینکه بخواهد دکتر احمدی‏نژاد را به بلعم باعورا یا زبیر تشبیه کنیم.

[1]. ترجمه تفسیر مجمع البیان، ج ‏۱۰، ص ۱۱۴؛ تفسیر نمونه، ج ۷، ص ۱۳؛ ترجمه المیزان، ج ‏۸، ص ۴۴۰.

[2]. امام باقر علیه السلام: «الْأَصْلُ فِي ذَلِكَ بَلْعَمُ ثُمَّ ضَرَبَهُ اللَّهُ مَثَلًا لِكُلِّ مُؤْثِرٍ هَوَاهُ عَلَى هُدَى اللَّهِ مِنْ أَهْلِ الْقِبْلَة». بحارالأنوار، ج  ۱۳، ص ۳۸۰.

[3]. سَمِعْتُ شَيْخَنَا مُحَمَّدَ بْنَ الْحَسَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَرْوِي أَنَّ الصَّادِقَ ع قَالَ مَا زَالَ الزُّبَيْرُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ حَتَّى أَدْرَكَ فَرْخُهُ فَنَفَاهُ عَنْ رَأْيِهِ». الخصال، شیخ صدوق، ج ۱، ص ۱۵۷. «وَ كَانَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَامُ يَقُولُ مَا زَالَ الزُّبَيْرُ مِنَّا أَهْلَ الْبَيْتِ، حَتَّى نَشَأَ ابْنُهُ عَبْدُ اللَّهِ فَأَفْسَدَهُ». بحارالأنوار، ج ۳۴، ص ۲۲۸۹.

[4]. روی عن رسول الله: «لكلّ نبيّ حوارىّ، و حوارييىّ الزبير». شرح‏نهج‏البلاغة، ج ۱، ص ۲۲۶؛ إمتاع‏الأسماع، ج ۴، ۲۲۲؛ دلائل‏النبوة، ج ۳، ۲۲۷؛ سبل‏الهدى، ج ‏۵، ص ۱۲۶؛ الطبقات‏الكبرى، ج ‏۳، ص ۷۷.

[5]. إِنَّ الزُّبَيْرَ نَكَثَ بَيْعَتِي وَ قَطَعَ رَحِمِي وَ ظَاهَرَ عَلَيَّ عَدُوِّي». الكافي، ج ۵، ص ۵۳.

[6]. وسائل‏الشيعة، ج ۱۶، ص ۳۱۳؛ و نیز سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ كُلَّ قَلْبٍ حَزِينٍ وَ يُحِبُّ كُلَّ عَبْدٍ شَكُورٍ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِعَبْدٍ مِنْ عَبِيدِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَ شَكَرْتَ فُلَاناً فَيَقُولُ بَلْ شَكَرْتُكَ يَا رَبِّ فَيَقُولُ لَمْ تَشْكُرْنِي إِذْ لَمْ تَشْكُرْهُ ثُمَّ قَالَ أَشْكَرُكُمْ لِلَّهِ أَشْكَرُكُمْ لِلنَّاس». کافی، ج ۲، ص ۹۹.

درباره ی مدیر

همچنین ببینید

ابرکاوی تراز لحن اسلامی سخن و نقد استانداردهای غربی نشریات علمی

درآمد ما در قرآن عباراتی مثل «فی قلوبهم مرض» می بینم؛ یعنی در دل های ...

یک دیدگاه

  1. طیب الله یا شیخ.!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *